Ibno Khaldoen
Organisatie
Ze zijn er maar wat trots op bij de stichting Ibno Khaldoen. Een grote foto van het heuglijke feit siert zelfs hun jaarverslag. Prins Willem-Alexander is in 2000 bij hen op bezoek geweest. Tijdens een studiebezoek aan Amsterdam bezocht hij de Marokkaanse Grote Moskee aan de Weesperzijde. En bij die gelegenheid is hij ook langs geweest in het kantoor van Ibno Khaldoen dat pal boven de moskee is gevestigd.
Dat Ibno Khaldoen haar kantoor naast deze Marokkaanse moskee heeft, zegt iets over de groep waarvoor deze stichting werkzaam is. Ibno Khaldoen is een Marokkaanse zelforganisatie. Niet dat anderen niet aan de activiteiten van Ibno Khaldoen mogen meedoen, maar de doelgroep is vooral de Marokkaanse gemeenschap van Amsterdam. En haar activiteiten zijn er dan ook op gericht om deze groep maatschappelijk te activeren.
Dat ze in de onmiddellijke nabijheid van de moskee is gevestigd wil overigens niet zeggen dat deze stichting een religieus karakter heeft. Integendeel. Ibno Khaldoen is er naar eigen zeggen voor alle Marokkanen en andere belangstellenden. Dat blijkt ook uit hun activiteiten, die zijn er zowel voor vrouwen als mannen, voor ouderen en jongeren.
Activiteiten
Er is een hele serie doorlopende activiteiten die voornamelijk aan de Weesperzijde plaatsvinden. Er is een algemeen spreekuur waar men met allerhande vragen terecht kan. Daarnaast is er een specifiek spreekuur voor ouderen en een waar men met juridische problemen kan aankomen. Verder wordt er voorlichting gegeven op divers gebied. Er worden in de ruimten van Ibno Khaldoen NT2-lessen en alfabetiseringscursussen (Arabisch) gegeven en er zijn verschillende speciale activiteiten voor vrouwen. Voor jongeren is er de huiswerkbegeleiding en zijn er diverse naschoolse activiteiten. Die worden gegeven in combinatie met sport en pedagogische opvang. Ibno Khaldoen heeft een apart lokaal waar computercursussen plaatsvinden en de stichting heeft zelfs de beschikking over een eigen radioprogramma. Voor de ouderen is vooral de ontmoetingsruimte van belang.
Daarnaast is er een heel breed scala aan tijdelijke projecten. Een nieuw, heel bijzonder project vormt ‘een eettafel voor Marokkaanse ouderen’.Succesvol project
Eigenlijk is het verbazingwekkend dat zo’n eettafelproject niet al een paar jaar eerder is gestart, want iedereen die in Amsterdam zijn ogen open heeft, kan het constateren: er is in deze stad een groeiende groep oudere Marokkanen. Onder hen zijn er steeds meer die niet zo goed voor zichzelf kunnen zorgen. Sinds 15 november 2001 verschaft Ibno Khaldoen elke week een keer een warme maaltijd aan deze groep. De verwachting was dat er ongeveer twintig ouderen van deze service gebruik zouden gaan maken. Maar in de praktijk blijkt dat er vanaf het begin veel meer ouderen aan dit project wilden deelnemen. Er zijn nu al avonden waarop meer dan zestig mensen zich komen melden.
De maaltijden worden door zo’n tien vrijwilligers (ouderen) bereid onder leiding van een gast. Dat kan een diëtist zijn of een voedingsdeskundige. Het doel van deze opzet is tweeledig. Allereerst is er het psychologische effect: de ouderen, met name degenen die koken, voelen zich (weer) nuttig. Het is bovendien een concrete activiteit. Het geeft een gevoel van “we bestaan”. De deelnemende ouderen worden actief en krijgen een gevoel van verantwoordelijkheid.
Daarnaast is er het gezondheidseffect: ouderen krijgen een goede en gezonde maaltijd en ze gaan nadenken over hun kwalen en ziekten (suikerziekte, hoge bloeddruk). Ze leren hoe ze daarmee om moeten gaan.
Uit de grote toeloop kan volgens de organisatoren, nog voordat het project is afgelopen, maar één conclusie worden getrokken: dit project voorziet in een behoefte. Er wordt dan ook al driftig nagedacht over de manier waarop het project moet worden voortgezet. In plaats van een keer in de week wil men in de toekomst de eettafel zelfs twee keer in de week openstellen Maar de keuken en de rest van de accommodatie is daar nog niet op berekend. En een ruimere openstelling betekent ook dat de toch al krappe financiering nog sterker onder druk komt te staan. Wat men beslist niet wil, is een hogere eigen bijdrage van de deelnemers vragen. “Dat zou voor sommigen die van de AOW moeten rondkomen betekenen dat ze niet meer kunnen komen”, vreest Sadek, de coördinator van dit project. Sadek heeft er overigens alle vertrouwen in dat de problemen binnenkort zullen worden opgelost en dat de uitbreiding naar twee keer in de week niet lang meer op zich zal laten wachten.