Jay Perkash
Organisatie
Jay Perkash betekent “het geven van licht”. Het symbolisch geven van licht aan de ongeveer 230 Hindoestaanse gezinnen die in de gemeente Hoorn wonen, is dan ook de doelstelling van de stichting Jay Perkash. Deze stichting behartigt de belangen van de Hindoestaanse gemeenschap in Hoorn en organiseert voor haar achterban allerlei culturele activiteiten en cursussen.
De integratie van Hindoestaanse ouderen lijkt, volgens de voorzitter van de stichting, moeizaam te verlopen. Zij ervaren een hoge drempel om naar bijvoorbeeld een buurthuis te gaan, omdat zij zich in het Nederlands minder goed kunnen uitdrukken. “Ook de samenwerking tussen de stichting en autochtone organisaties laat te wensen over”, aldus de voorzitter. “De Hindoestaanse jongeren integreren een stuk beter in Nederland. Ook bij hen zie je echter dat zij, naarmate ze ouder worden, zich steeds meer op de eigen Hindoestaanse gemeenschap gaan richten.”
De organisatie wil met haar activiteiten onder andere de verschillende generaties Hindoestanen samenbrengen. Dat dit geen gemakkelijke opgave is, blijkt uit de samenstelling van het bestuur, dat voornamelijk bestaat uit mannen van dertig tot zeventig jaar. Zoals bij veel andere migrantenorganisaties verzucht ook hier de voorzitter: “Jongeren zijn voor een bestuursfunctie moeilijk te krijgen.”Activiteiten
Afgaande op de behoefte van de Hindoestaanse ouderen organiseert Jay Perkash het hele jaar door taalcursussen Hindi-Nederlands. Daarnaast wordt er aan ouderen over veel onderwerpen voorlichting gegeven. Oudere Hindoestanen met suikerziekte, een veel voorkomende ziekte bij deze groep, kunnen bij Jay Perkash een speciaal op hen toegespitste kookcursus volgen.
Voor jongeren is er een huiswerkbegeleidingsgroep. Daarnaast hebben zich al 32 kinderen aangemeld voor de OALT-lessen (onderwijs in eigen taal). De computercursus die wordt gegeven, is voor iedereen.Succesvol project
Hoewel Jay Perkash alleen op vrijwilligers draait, waarvan er veel overdag werken, is het de stichting vorig jaar weer gelukt om het jaarlijkse grote evenement van de grond te krijgen. In 2001 voerde een Haags theatergezelschap een toneelstuk op waarin bepaalde onderwerpen met betrekking tot opvoeding en generatieconflict ter sprake kwamen. Het toneelstuk werd half in het Hindi en half in het Nederlands opgevoerd. Door te kijken naar het toneelstuk raakten veel mensen zich veel meer bewust van hun eigen situatie, vertelt de voorzitter. “We hebben deze thema’s niet van tevoren bekend gemaakt, maar ze in een cultureel jasje gestoken, anders komt er helemaal niemand.”
Het op deze manier doorbreken van taboes en het aanreiken van de mogelijkheid om er eventueel later in huiselijke kring nog eens over na te praten, is een onderliggende gedachte bij het organiseren van een dergelijk evenement.
“Er waren ruim 260 mensen van verschillende leeftijd”, zegt de voorzitter tevreden. “Na afloop mochten de mensen een enquêteformulier invullen en die hebben we uiteraard serieus bekeken. Hindoestanen zullen niet snel openlijk discussiëren naar aanleiding van het stuk. Daarom hebben we de mensen anoniem het formulier laten invullen. Uit de enquête bleek dat de meeste mensen het erg interessant hadden gevonden en dat het verhaal goed was overgekomen. Onze opzet was geslaagd.”